+*+*+*+My Love Diary.+*+*+*+

My Love Diary...

กระแสลมโบกพัดใบไม้ที่เปลี่ยนสีเป็นสีแดงได้ร่วงหล่นจากต้น ปลิวไปตามกระแสลมนั้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่เมื่อใดที่กระแสลมสิ้นสุด ใบไม้ก็หยุดหมุน อยู่ที่พื้นดินกองทับถมเป็นอาหารแก่ต้นไม้ใหญ่เพื่อผลิใบไม้ใหม่ๆเป็นวัฏจักรแห่งชีวิต

2 June 1990

วันนี้เป็นวันแรกของการศึกษาใหม่ ฉันขึ้นมัธยมปลาย ปี 1 แล้ว และปีนี้ฉันได้อยู่ห้อง 4 และเป็นวันที่ 8 ที่ฉันย้ายมาเมืองนี้ด้วย ฉันยังไม่รู้จักใครในห้องเลย ไม่มีใครสนใจเลยหละ ทำไมเด็ก Tokyo ถึงไม่มีมิตรสัมพันธ์เลยนะ แต่ฉันหวังว่าพรุ่งนี้จะมีคนมาทักทายบ้างหละ . . .

3 June 1990

วันนี้ก็ยังไม่มีใครมาคุยอีกเช่นเคย น่าเบื่อนะ วันนี้ได้เรียนภาษาอังกฤษด้วยหละ สนุกมากเลย . . . .

13 June 1990

วันนี้ฉันรู้จักเพื่อนใหม่ด้วยหละ เขาชื่อ Yoshiki คุง เขาเป็นเด็ก Tokyo เขาเรียนอยู่ห้องเดียวกัน ฉันดีใจจริงทีYoshiki เข้ามาพูดด้วย ถึงจะมาพูดเรื่องงานก็ตาม

9 July 1990

ฉันย้ายมาที่นี่ได้ 1 เดือนกับ 2 สัปดาห์แล้ว Tokyo ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก ตอนนี้ Hayashi กับฉันก็สนิทกันแล้วด้วย กลับบ้านด้วยกันทุกวันเลย Yoshiki เป็นคนนิสัยดีนะ ถึงแม้ว่าไม่ค่อยพูด และชอบพูดเย็นชากับคนอื่นก็ตามเถอะ

20 Aus 1990

ฉันกับ YO Kun ไปซื้อของกันตามปกติ แต่อยู่ดีๆมี เด็กผู้หญิงจากโรงเรียนอื่นมาทักเขา เด็กผู้หญิงคนนั้นเคยอยู่โรงเรียนเดียวกันกับ YO หนะ ฉันคิดว่าเธอคนนั้นคงจะชอบ YO แน่ๆ เลย แต่ฉันภาวนาต่อพระเจ้าว่าอย่าให้หล่อนเจอกับ YO อีกเลย ( ฉันไม่ชอบ )

30 Aus 1990

เดี๋ยวนี้ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้เข้าหน้า YO ไม่ติดเลย เจอทีไรต้องรู้สึกใจสั่น ด้วยทุกที ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลย นี่ฉันเป็นอะไรไปนี่

5 Oct 1990

ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นอะไรไปหนะ Diary ที่รัก เพราะฉันเพิ่งค้นพบสิ่งที่หัวใจฉันเรียกร้องหา สิ่งที่ทำให้ฉันหงุดหงิดใจยามที่มีคนอื่นเข้ามาใกล้ YO ฉันเพิ่งรู้ว่า ฉันรักเขา รักเขามาก

24 Oct 1990

วันนี้มีผู้หญิงมาสารภาพรักกับ YO ด้วยหละ แต่ YO ก็ปฏิเสธ ฉันดีใจมากเลยที่ YO เค้าปฏิเสธหนะ Diary ที่รัก ฉันอยากรู้จังเลยว่า YO เค้าจะรู้ไหมนะว่าฉันคิดยังไงกับเขา แล้วเค้าจะรังเกลียดไหมนะอยากรู้จัง

13 Dec 1990

วันนี้ก็เป็นวันที่ฉันอายุครบ 16 แล้ว YO เค้าจะรู้ไหมนะว่าวันนี้เป็นวันเกิดของฉัน ถ้าเค้ารู้ก็คงจะดี เค้าคงจะมาอวยพรให้ฉันแน่ๆ

14 Dec 1990

วันนี้ฉันรู้สึกไม่ดีตั้งแต่เช้าเลยหละ มันรู้สึกแน่นที่หน้าอก มันเป็นเพราะโรคที่ฉันเป็นหรือว่ามันเป็นเพราะที่YO เค้าไปคุย ไปยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้นรึเปล่านะ

17 Dec 1990

วันนี้ YO บอกให้ฉันกลับบ้านไปก่อน เพราะเขาบอกว่ามีธุระ แต่ฉันเห็นนะ ฉันเห็นว่าเขาเดินกับผู้หญิงคนนั้น ทำไมหละ . . . ทำไม . . . YO ต้องโกหกฉันด้วย . . .

22 Dec 1990

วันนี้ฉันตื่นเต้นจังเลย ตอนนี้ก็จะเที่ยงคืนแล้ว แต่ตาของฉันไม่สามารถปิดลงได้ เพราะอะไรหนะเหรอ ก็เพราะพรุ่งนี้ฉันจะได้ไปเที่ยวกับ YO หละ Diary ที่รัก อยากให้พรุ่งนี้มาถึงเร็วจัง

วันอาทิตย์ที่ 23 Dec 1990

เช้านี้ฉันรู้สึกตื่นเต้นมากเลย ฉันไปนั่งรอ YO ตรงที่นัดไว้ตั้งแต่ก่อนเวลานัดซะอีก เอ… แต่ทำไม YO ยังไม่มาอีกนะ เค้าจะจำได้ไหม เค้าจะลืมรึเปล่า ? แต่เค้าคงไม่ลืมหรอก เค้าคงติดธุระอะไรซักอย่าง ที่ทำให้เขามาช้าตั้ง 4 ชั่วโมง คงต้องเป็นธุระสำคัญแน่ๆ อีกเดียว YO ก็คงจะมา ฉันให้ความหวังกับตัวเองอย่างนั้น และแล้ว Yo ก็มา มาพร้อมกับผู้หญิงคนนั้น เดินมาด้วยความสนิทสนมมากกว่าคำว่าเพื่อน แล้ว Yo ก็พูดกับฉัน ขอโทษนะ ที่มาช้า พอดีฉลองเพลินไปหน่อย พอฉันได้ยินคำพูดคำพูดนั้น หน้าอกของฉันมันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมาทันที หัวใจมันเจ็บ . . . เจ็บมาก เจ็บจนราวกับว่ามันจะแตกออกเป็นเสี่ยง ถ้ามันทำได้แต่ YO ก็สังเกตเห็นอาการของฉัน เป็นอะไรรึเปล่า ? กลับบ้านเองได้ไหม แต่ฉันก็ได้แต่เดินจากไปพร้อมกับความเจ็บปวดรวดร้าว โดยทิ้งทั้ง 2 ไว้เบื้องหลัง เบื้องหลังที่เจ็บปวด เดินกลับมาเพียงลำพัง Diary ที่รัก เธอรู้ไหม ว่าฉันเจ็บปวดมากเพียงใด เธอรู้วิธีที่จะทำให้ฉันลืม YO ได้บ้างไหมฉันเจ็บปวดเหลือเกิน . . .

* * * * * * * * * * * * *

กาลเวลาล่วงเลยไป ใบไม้ผลิใบใหม่ 2 ครั้งแล้ว บรรยากาศยังสดใสงดงามดังเช่นเคยวันนี้ก็เป็นปีสุดท้ายที่ฉันจะได้เป็นใบไม้สดแดงที่ร่วงหล่นลงสู่ผืนดิน อาการฉันไม่ดีขึ้นเลย แต่ก็ไม่มีใครรู้หรอก นอกจากฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น ฉันคงต้องใช้เวลาที่เหลือให้มีประโยชน์มากที่สุดสินะ อีกไม่นานแล้วที่ฉันคงจะต้องจาก YO แล้ว แต่เขาไม่มีทางรู้หรอก เดี๋ยวนี้ฉันรักเขามากขึ้นเรื่อยๆทุกทีเขาทำดีกับฉันเสมอมาตั้งแต่วันแรกที่พบกัน วันนี้ฉันยังคงอยู่บ้านในห้องนอนของฉัน หิมะสีขาวได้โปรยปราย ทำให้โลกทั้งใบเป็นสีขาว ฉันรู้สึกเหน็บหนาวในหัวใจถึงแม้จะมี heater ทำความร้อน ผ้าห่มที่ให้ความอบอุ่น แต่ความรู้สึกของเขาได้ห่างเหินฉันไปทุกขณะ ฉันไม่ได้กลับบ้านกับเขามา 3 เดือนแล้ว เพราะเขามีคนที่เขารักแล้วหนะสิ ฉันอยากตะโกนให้เขาได้ยินดังว่า ฉันรักนาย รัก รักมากยิ่งขึ้นทุกวินาที ถึงแม้ว่าเขาจะมีคนอื่น ไม่มาสนใจดูแลเหมือนเมื่อก่อนก็ตาม . . . รักตลอดไป

13 December 1993 : To Yo ที่ฉันรัก

. . . ถึงกาลเวลาจะเปลี่ยนไป . . . ถึงคนจะเปลี่ยนไป . . . ถึงหน้าตาจะเปลี่ยนไป . . . ถึงหัวใจจะเปลี่ยนไป * * ฉันอยากพูดดังให้เธอได้ยิน * * ว่า . . . สิ้นหัวใจของฉัน . . . แม้ผ่านไปทุกคืนวัน . . . ไม่แปรฝันฉันยังคงรักเธอ . . . * * รักเธอเพียงคนเดียวตลอดไป * * ลาก่อน YO ที่รัก ลาก่อน . . . จากคนที่รักนายเพียงคนเดียวตลอดไป . . .

ในห้องอันเงียบสงบร่างกายอันบอบบางได้หลับอยู่บนเตียง ดวงตาคู่สวยปิดอยู่ใต้เปลือกตา ลมหายใจค่อยแผ่วเบาลง จนขาดช่วงไป ใบหน้าเริ่มขาวราวกับกระดาษที่ว่างเปล่าของ Diary สีขาวที่กางอยู่บนโต๊ะ คั่นหน้าสุดท้ายของชีวิตด้วยดอก Gardenia ที่เจ้าของได้เขียนความรู้สึกทั้งหมดในชีวิต คำพูดที่อยากพูดมาโดยตลอด แต่ไม่สามารถพูดได้ความรู้สึกเหล่านั้นจะคงอยู่ไป ตลอดกาล . . .

ก๊อก ก๊อก ก๊อก . . . เสียงเคาะประตูอย่างแผ่วเบาจากคนภายนอก แม่เข้าไปนะลูก ประตูได้เปิดออก รีบลุกเร็วเข้า เพื่อนมารอแล้วนะ หล่อนพูดแต่กลับไม่มีเสียงใดตอบกลับมา หรือ ไม่มีแม้แต่การเคลื่อนไหวใด จากร่างที่นอนอย่างสงบบนเตียง Mayu Chan. . . มือของหล่อนได้สัมผัสร่างอันไร้ลมหายใจ พร้อมกับร้องตะโกนอย่างตื่นตะหนก คุณ !! คุณ !! ลูกแย่แล้ว สิ้นเสียงตะโกนนั้นทุกคนก็ได้รีบขึ้นมาดู พ่อของเขาอุ้มไปที่รถ และรีบขับไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด แต่เมื่อถึงจุดหมาย ลมหายใจของร่างบางก็ได้ขาดช่วงไปนานแล้ว ตัวของเขาเขาขึ้นเรื่อยความโศกเศร้าเสียใจมาแทนที่ความสุขในงานเลี้ยงวันเกิดของเขา 13 ธันวาคม กลับกลายเป็นวันแห่งการสูญเสียคนที่รักที่สุด เพื่อนที่ดีที่สุด ลูกที่รักของพ่อแม่ตลอดกาล

18 Dec ความโศกเศร้าเสียใจ ยังไม่คลายจากหัวใจคนที่รู้จักกับเจ้าของ Diary นั้น โดยเฉพาะพ่อแม่และ Yoshiki ซึ่งเป็นเพื่อนรัก บาทหลวงได้อ่านประวัติของผู้ที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับจนจบ Diary สีขาวที่ยังมีดอก Gardenia คั่นหน้าสุดท้ายไว้ได้กางออกบนโลงศพ เหมือนรอคอยเจ้าของซึ่งไม่มีวันกลับมาของมันกลับมาเขียนบันทึกต่อ เมื่อพิธีเสร็จสิ้นร่างอันไร้วิญญาณได้ถูกพายังสุสานชานเมือง ซึ่งใกล้ๆ ที่ Mayu ชอบไปนั่งเล่นเสมอยามทุกข์ใจ เศร้าใจ เหงาใจ และเปล่าเปลี่ยวใจ ร่างของเขาจะอยู่ภายใต้ผืนดินซึ่งเป็นที่ที่เขามาจากมา และเป็นคำพูดของ Mayu เสมอเรื่องความตายนั้นว่า

พวกเรามาจากผืนดิน ตายไปก็กลับไปยังดิน กลับไปยังที่ๆ เราเคยมา แล้วจะกลัวทำไมในเมื่อ ผืนดินก็คือเรา หลังจากเสร็จสิ้นพิธีฝังศพ พ่อและแม่ของ Mayu ก็ได้เดินมาหา Yoshiki Yoshiki Kun Diary เล่มนี้มันควรอยู่กับเธอนะ เมื่อทั้งสองพูดเสร็จก็เดินจากไปอย่างโศกเศร้า Yoshiki มองดู Diary อย่างแปลกใจ มันเป็นของ Hide นี่ทำไมพ่อแม่ของเขาไม่เก็บเอาไว้เองหละ ทำไมต้องเอามาให้เราด้วย ด้วยความสงสัยในสิ่งนั้นทำให้Yoshiki เปิดดู เขาก็ได้เริ่มอ่าน Diary ตั้งแต่หน้าแรกไปเรื่อยๆพร้อมกับเดินทางกลับบ้าน เมื่อเขาถึงบ้านเขาก็นั่งลงอ่านต่อเรื่อยๆจนถึงหน้าหน้าหนึ่งซึ่งมีใจความว่า . . .

5 Oct 1990

ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นอะไรไปหนะ Diary ที่รัก เพราะฉันเพิ่งค้นพบสิ่งที่หัวใจฉันเรียกร้องหา สิ่งที่ทำให้ฉันหงุดหงิดใจยามที่มีคนอื่นเข้ามาใกล้ YO ฉันเพิ่งรู้ว่า ฉันรักเขา รักเขามาก

ข้อความหน้านั้นถูกอ่านจนจบ หยดน้ำใสได้หลั่งรินจากดวงตาคู่งามอาบแก้มทั้ง 2 ของเขา เสียงที่แผ่วเบาได้พูดกระซิบกับ Diary เล่มนั้น ทำไม ทำไมนายไม่บอกฉัน ถ้านายบอกฉัน ฉันจะดูแลนายไม่ให้นายต้องทิ้งฉันไว้อย่างนี้หรอก Mayu ฉันก็อยากบอกนายมาตั้งแต่แรกที่พบกันแล้วว่า * ฉันรักนาย * รักที่สุดในชีวิตของฉัน มากกว่าครั้งใดที่ผ่านมา

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

กาลเวลาล่วงเลยผ่ายไปแล้วปีแล้วปีเล่า ความเศร้าโศกเสียใจของการสูญเสียคนสำคัญที่สุดของหัวใจ ทำให้Yoshiki นั้นได้ระบายความรู้สึกทั้งหลายลงใน Diary เล่มเดิมนั้น ซึ่งเป็นของคนที่เขารักที่สุดในชีวิต แต่เขาไม่สามารถบอกรักคนนั้นได้อีกแล้ว การเขียน Diary ต่อนั้นเปรียบเสมือนบอกความรู้สึกที่ Yoshiki มีต่อ Mayu ทุกอย่างในหัวใจของเขา ถึงแม้ว่า Mayu จะอยู่แห่งหนใดก็ตาม . . .

4 ปีต่อมา ในวันที่ Yoshiki จบการศึกษาขั้นปริญญาตรี หลังจากเสร็จงาน เขาก็ได้นำ Diary และใบปริญญาไปหาคนซึ่งเขารักมากที่สุด ขณะที่เขากำลังข้ามถนนเพื่อไปหา Mayu นั้น เสียงแตรรถก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างที่อาบไปด้วยเลือด แต่รถคันนั้นกลับไม่หยุดแม้เพียงเลียวแล ร่างนั้นพยายามลุกเดินไปหาเจ้าของ Diary นั้น จนถึงหน้าหลุมศพ มือก็กอด Diary เล่มนั้นไว้แน่น ดวงตาค่อยปิดทีละน้อย นอนเคียงข้างหลุมศพนั้น อุณหภูมิในร่างกายของเขาเริ่มลดลงเรื่อย ลมหายใจแผ่วเบาขาดหาย ราวกับว่าทั้ง 2 ไม่สามารถขาดกันและกันได้ ศพของเขาได้ถูกฝังลงข้างหลุมศพของ Mayu ภายใต้ผืนดินเดียวกันตลอดไป ตราบชั่วนิรันดร . . .

ฝ่ามือประสานกัน หัวใจประสานกัน เพื่อจะได้เคียงข้างกันชั่วนิจนิรันดร

* The End *

* "ดอก Gardenia มีความหมายว่า " ฉันแอบรักเธอ " *

Katai Sawok No.32

     Share

<< >>

Posted on Thu 31 Mar 2005 17:19

Comment
07/07/2007

หวาดดีนร้าคร้า
วันนี้เปนวันดี
เขาบอกว่าเปนวันที่ทำอะไรแล้วจะประสบผลสำเร็จ
ลองๆดูอยากทำไรก้อรีบไปทำสะ
ทำบุญที่วัดด้วยก้อดีนะ อิอิ

ขอให้สุขสมหวังนะทุกเรื่องเลย

มิสยู**
อะตอมอัพแว้ว*
อะตอม   
Sat 7 Jul 2007 9:31 [2]

แวะมาทักทายค่ะ


รักษาสุขภาพด้วยนะ



ทีซี*

ปล.อย่าลืมไปทักทายกันบ้างนะค่ะ
a-tom   
Sun 25 Feb 2007 15:01 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh